به "وبلاگ فالنیک ( ایران اچ پی)" خوش آمدید    |   وبسایت فالنیک (ایران اچ پی)
امروز سه شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۱ - تماس با فالنیک : 8363-021

آموزش رایگان ccna؛ زیرشبکه چیست و چگونه پیاده‌سازی می‌شود؟

تعریف زیر شبکه و نحوه پیاده سازی آن
چگونه زیر شبکه را می‌توان پیاده سازی کرد؟

در شماره‌های قبل آموزش رایگان ccna؛ اصول اولیه آدرس‌دهی TCP/IP را بررسی کردیم. اکنون می‌خواهیم به بررسی این موضوع بپردازیم که چگونه یک آدرس شبکه را به چند شبکه یا زیرشبکه تقسیم کنیم، به طوری که هر محدوده آدرس به یک شبکه (زیر شبکه) جداگانه (شبکه‌ای متشکل از چندین شبکه) تخصیص داده شود. با فالنیک همراه باشید.

مشاوره و طراحی شبکه در فالنیک (ایران اچ پی)
مشاوره و طراحی شبکه در فالنیک (ایران اچ پی) فالنیک با تکیه بر دانش، تخصص و تجربه متخصصین خود، نیازهای مشتریان خصوصی و دولتی خود را بررسی و تحلیل می‌کند. با شماره ۰۲۱۵۴۵۹۱۹۲۴ تماس بگیرید تا از خدمات فالنیک در زمینه مشاوره، طراحی، پیاده‌سازی، نظارت و پشتیبانی شبکه‌های کامپیوتری استفاده کنید.
دریافت مشاوره طراحی شبکه

برخی سازمان‌ها برای انجام فعالیت‌های تجاری مجبور هستند از شبکه‌های مختلفی استفاده کنند تا مدیریت شبکه‌ها ساده‌تر شود و علاوه بر این، اگر مشکلی برای یک شبکه به‌وجود آمد تاثیری بر عملکرد دیگر شبکه‌ها نداشته باشد. در چنین شرایطی، سازمان‌ها یک شبکه واحد را به شبکه‌های مختلفی تقسیم می‌کنند و یک روتر بین هر بخش شبکه قرار می‌دهند تا ارتباط شبکه‌ها با یکدیگر و اینترنت برقرار شود و علاوه بر این، مدیریت ترافیک ساده‌تر شده و هر شبکه بار ترافیک پخشی مخصوص به خود را داشته باشد.

در این سناریو، هر سگمنت به محدوده آدرس شبکه خود نیاز دارد تا روتر بتواند داده‌ها را از یک شبکه به شبکه دیگر ارسال کند. نکته‌ای که باید به آن دقت کنید این است که اگر دو شبکه فیزیکی داشته باشید و از یک محدوده آدرس آی‌پی واحد بدون تعریف یک زیرشبکه استفاده کنید، روتر فرض می‌کند که همه سیستم‌ها در یک شبکه هستند و هرگز سعی نمی‌کند برای انتقال داده‌ها میان گره‌های مختلف از مکانیزم مسیریابی استفاده کند.

اگر از زیرشبکه‌سازی روی شبکه‌ای که به چند سگمنت فیزیکی شبکه تقسیم شده استفاده نکنید، پروتکل اینترنت (IP) همه سیستم‌ها را در یک شبکه شناسایی می‌کند و سعی نمی‌کند هیچ‌گونه مکانیزم مسیریابی را برای ارسال داده‌ها برای سگمنت‌های مختلف شبکه به‌کار گیرد. در این حالت، شما می‌توانید با میزبان‌های روی سگمنت‌تان ارتباط برقرار نکنید، اما قادر به برقراری ارتباط با سگمنت‌های دیگر نخواهید بود.

ماسک زیر شبکه (Subnet Mask) چیست؟

ماسک زیرشبکه یک مقدار ۳۲ بیتی است، به‌طوری‌که بیت‌های میزبان همه صفرها و بیت‌های شبکه روی همه یک‌ها تنظیم شوند. به این ترتیب ماسک زیر شبکه نشانی IP را به دو بخش نشانی شبکه و میزبان تقسیم می‌کند.

نشانی ۲۵۵ همواره به یک نشانی  همه‌پخشی تخصیص داده می‌شود و نشانی ۰ نیز همیشه به نشانی شبکه اختصاص پیدا می‌کند. هیچ کدام از این‌ نشانی‌ها را نمی‌توان به میزان اختصاص داد، زیرا برای مقاصد خاصی رزرو شده‌اند. نشانی آی‌پی، ماسک زیرشبکه و گیت‌وی یا روتر از یک ساختار زیربنایی به نام پروتکل اینترنت پیروی می‌کنند که شبکه‌ها از آن برای تسهیل ارتباط بین گره‌های شبکه استفاده می‌کنند.

از آن‌جایی که استفاده و درک استفاده از سیستم عددی دودویی سخت است، ما هر مقدار هشت‌تایی را به سیستم عددی ده‌دهی تبدیل می‌کنیم که همان آدرس آی‌پی است که مقادیر آن با نقطه از یکدیگر متمایز می‌شوند. به‌طور مثال، آی‌پی ۱۷۲.۱۷.۲۵۴.۵ چنین حالتی دارد. بازه مقادیر در این سیستم مقداردهی ده‌دهی از ۰ تا ۲۵۵ است که معادل اعداد ۰۰۰۰۰۰۰۰ تا ۱۱۱۱۱۱۱۱ در سیستم دودویی است.

پیشنهاد مطالعه

زیرشبکه‌سازی (Subnetting) چیست؟

شما یک شناسه شبکه (Network ID) را به زیرشبکه تبدیل می‌کنید تا آدرس شبکه منطقیِ واحد را به چند آدرس شبکه منطقی تقسیم کرده و بتوانید یک شناسه شبکه منطقی و آدرس‌های مرتبط را به هر بخش فیزیکی شبکه اختصاص دهید. برای انجام این‌کار، باید ماسک زیر‌شبکه را در سطح بیتی دستکاری کنید و اساساً بیت‌های میزبان را بردارید و آن‌ها را به بیت‌های زیر شبکه تبدیل کنید.

زیرشبکه‌سازی چگونه کار می‌کند؟

همان‌گونه که اشاره کردیم، زیرشبکه‌سازی (Subnetting) تکنیکی است که به شکل منطقی یک شبکه فیزیکی منفرد را به چند زیرشبکه کوچک‌تر تقسیم می‌کند. زیرشبکه‌سازی اجازه می‌دهد تا پیچیدگی شبکه را پنهان کرده و با افزودن زیرشبکه‌های اضافی بدون ساخت یک شبکه جدید بزرگ، حجم ترافیک یک شبکه بزرگ را کم کنید. از مزایای زیرشبکه‌سازی باید به کاهش حجم پیام‌های همه‌پخشی و ترافیک شبکه و امکان دور زدن محدودیت‌های شبکه محلی مانند بیشینه تعداد میزبان‌ها اشاره کرد.

در این قسمت، نحوه زیرشبکه کردن آدرس‌های شبکه کلاس A، کلاس B و کلاس C را توضیح می‌دهیم. اگر آشنایی چندانی با مفهوم زیرشبکه ندارید، بهترین راه برای یادگیری مفاهیم فوق این است که روی کاغذ محاسبات مربوطه را انجام دهید.

زیرشبکه کردن شبکه‌های کلاس A

در این بخش، زیرشبکه کردن یک آدرس شبکه کلاس A را بررسی می‌کنیم. فرض کنید، محدوده آدرس ۱۰.۰.۰.۰ دارید و قصد دارید شبکه را به چهار شبکه یا زیرشبکه تقسیم کنید. ساختار فیزیکی شبکه در شکل زیر نشان داده شده است. زیرشبکه‌سازی شامل قرض گرفتن برخی از بیت‌های میزبان از زیر شبکه و استفاده از آن‌ها به عنوان بیت‌های شبکه اضافی است. در این‌حالت شبکه‌های بیشتری در اختیارتان قرار می‌گیرد. با زیرشبکه‌سازی، بیت‌های میزبان اضافی را دریافت می‌کنید و با تنظیم بیت‌ها در حالت ۱، یک ماسک (Mask) برای آن‌ها ایجاد می‌کنید (به بیان دقیق‌تر، آن‌ها را به عنوان بیت‌های شبکه پرچم‌گذاری می‌کنید) به‌طوری که آن‌ها دیگر توصیف‌کننده بخش شناسه میزبان ماسک زیر شبکه نیستند. این‌کار باعث ایجاد شبکه‌های اضافی می‌شود، اما در مقابل، باعث می‌شود تا میزبان‌های کمتری در هر یک از شبکه‌ها داشته باشید.

بررسی نحوه کارکردن زیر شبکه
Subnetting چگونه کار می‌کند؟

برای شروع، اولین نکته‌ای که باید در مورد آن اطلاع داشته باشید این است که به چه تعداد بیت میزبان برای ساخت شبکه یا شبکه‌های موردنظر نیاز دارید. برای محاسبه تعداد بیت‌ها برای چهار شبکه (زیر شبکه) از فرمول زیر استفاده می‌کنیم:

۲ بیت ماسک شده = تعداد زیر شبکه‌ها

۲masked bits = number of subnets

پیشنهاد مطالعه

به‌عنوان مثال، اگر به دنبال چهار زیرشبکه هستید، فرمول برابر با ۲۲=۴ شبکه یا زیرشبکه خواهد بود. بنابراین شما می‌توانید دو بیت از بیت‌های میزبان در ماسک زیر شبکه را قرض بگیرید (ماسک بزنید) و آن‌ها را به بیت‌های شبکه تبدیل کنید. در این حالت، به بیت‌های فوق، بیت‌های زیر شبکه (Subnet bits) گفته می‌شود.

اکنون که می‌دانید برای ساخت چهار زیرشبکه باید دو بیت ماسک شوند، مرحله بعدی این است که به محدوده IP خود ۱۰.۰.۰.۰ نگاه کنید و از خود بپرسید، «ماسک زیر شبکه پیش‌فرض این آدرس چیست؟» اگر مطالب شماره قبل را به خاطر داشته باشید، اکنون می‌دانید که آدرس ۲۵۵.۰.۰.۰ را در اختیار دارید، زیرا یک آدرس کلاس A است. هنگامی‌که ماسک زیر شبکه پیش‌فرض را شناختید، گام بعدی این است که ماسک زیر شبکه را به معادل دودویی (باینری) تبدیل کنید. یک زیرشبکه پیش‌فرض کلاس A اعشاری در حالت باینری به شکل زیر است:

زیرشبکه پیش‌فرض کلاس A در حالت باینری
زیرشبکه پیش‌فرض کلاس A

هنگامی‌که ماسک زیر شبکه را به معادل باینری آن تبدیل کردید، باید فرآیند محاسبه آدرس‌های جدید چهار زیرشبکه را آغاز کنید. اولین کاری که باید انجام دهید این است که دو بیت را از قسمت شناسه میزبان زیرشبکه قرض بگیرید (ماسک بزنید) و با قرار دادن آن‌ها در حالت ۱، آن‌ها را به بیت‌های زیر شبکه تبدیل کنید. به یاد داشته باشید که شما دو بیت را برای محاسبه قبلی خود مصرف کرده‌اید. از آن‌جایی که سه اکتت آخر این ماسک زیرشبکه بیت‌های میزبان یک آدرس کلاس A را نشان می‌دهند، از چپ به راست کار کنید و دو بیت اضافی را ماسک کنید تا جدول دودویی جدیدی به شرح زیر به‌دست آورید:  

زیر شبکه کلاس A
زیرشبکه کردن شبکه های کلاس A

توجه داشته باشید دو بیتی که اکنون فعال شده‌اند در اکتت دوم قرار دارند. همچنین دقت کنید که همیشه در ماسک زیر شبکه باید از چپ به راست کار کنید.

خدمات تعمیرات سرور، مشاوره و اجرای شبکه در فالنیک
فالنیک با دارا بودن بزرگ‌ترین لابراتوار تعمیر سرور و تجهیزات شبکه و کارشناسان متخصص، آماده خدمت‌رسانی برای تعمیر انواع سرورهای ایستاده و رک مونت است. تمامی ابزار موردنیاز برای تعمیر و تست تجهیزات شبکه در مرکز سرور فالنیک در اختیار مهندسین فالنیک قرار دارد.
درخواست تعمیر سرور


نویسنده :

ارسال دیدگاه



خرید سرور hp
شارژ کارتریج
نصب و راه اندازی شبکه
خرید استوریج
پادکست
ایبوک فالنیک
تک تاک
نویسنده مهمان فالنیک
سوئیچ شبکه
استفاده از مطالب سایت فالنیک (ایران اچ پی) فقط برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کلیه حقوق سایت متعلق به فالنیک (ایران اچ پی) است.
عضویت در خبرنامه سرور فالنیک (ایران اچ پی)

عضویت در خبرنامه سرور فالنیک (ایران اچ پی)

با عضویت در خبرنامه سرور فالنیک (ایران اچ پی) اولین نفری باشید که مقالات و محتواهای ناب و تخصصی را دریافت می کنید.

تبریک، شما با موفقیت در خبرنامه عضو شدید.